1. Stanowczość i opanowanie - nauka sztuki opanowania opiera się na tym, że młody karateka staje twarzą w twarz z przeciwnikiem. Uczniowie ustawiają się w parach i jeden ćwiczy opanowanie, podczas gdy drugi trenuje tradycyjny okrzyk bojowy (kiai) i uderza w kierunku twarzy partnera (z bezpiecznego dystansu). Większość początkujących jest wtedy spięta. Wzdragają się przy każdym okrzyku. W miarę jak mijają tygodnie, uczą się stać spokojnie w obliczu takiego "zagrożenia". Jest to znane jako zachowanie spokoju podczas burzy. Ich bicie serca stanie się normalne, będą stać z uwagą, ręce przestaną się pocić a wzrok skupi się na partnerze. Ta nowa zdolność służy uczniom w sprawach, które wykraczają poza salę treningową. Sztuki walki są praktycznym kursem w treningu stanowczości.

2. Osiąganie celów - rodzice odkryją, że karate przyczynia się do rozwoju umiejętności zdobywania celów. Dobre dojo (klub) jest środowiskiem pozytywnych wzorców zachowań. Uczniowie pracują, by poprawić swoje umiejętności jak najlepiej potrafią.
Znajdziesz tam dzieci w wieku pięciu, sześciu, siedmiu lat, które zapamiętały już mnóstwo technik. Spotkasz mamę, która trenuje z córką, prawnika, który zrzuca swój garnitur i wkłada kimono. Znajdziesz niepełnosprawnego, który zmierzając się z własnym inwalidztwem zaczyna akceptować siebie. Sale sztuk walki to miejsca, gdzie zwyczajni ludzie stają się nadzwyczajni poprzez panującą tam atmosferę niezwykłości. Dzieci obcujące z tego typu uporem w dążeniu do celu mają większe szanse ukształtowania tej cechy swojej osobowości.

3. Potrzeba przynależności - wyraźną przewagą karate nad grami zespołowymi jest to, że każde dziecko może brać czynny udział w zajęciach, w przeciwieństwie do gier zespołowych, gdzie młody człowiek może się „nie przebić” lub skończyć na ławce rezerwowych. Karate pozwala każdemu zaprezentować swoje umiejętności. Jest to sport wyraźnie indywidualny, który może jednak spełnić dziecięcą potrzebę przynależności do grupy. U uczniów rozwija się specjalne przywiązanie do grupy, które jest wzmocnione poprzez mistykę otaczającą karate. To sprzyja poczuciu bycia kimś wyjątkowym i stanowienia części czegoś niezwykłego.

4. Koncentracja i nauka - treningi karate mogą pomóc dzieciom uczyć się. „Oceny mojego syna uległy wspaniałej poprawie - mówi jedna z matek Syn miał trudności z czytaniem i myślę, że karate było czynnikiem pomagającym mu w skoncentrowaniu się w szkole.”
Koncentracja jest niewątpliwie produktem ubocznym karate. Tradycyjne kata (zbiór określonych ruchów przeciwko wyimaginowanemu przeciwnikowi) jest lekcją samokontroli. Kontrola fizyczna i psychiczna jest trudna ze względu na intensywność wymaganego skupienia. Utrzymywanie niskiej pozycji, pamiętanie każdego skomplikowanego ruchu i wykonywanie go z siłą wymaga wysiłku. Już utrzymanie uwagi pięciolatka przez godzinę na sali jest szkołą koncentracji i wspaniałym sukcesem.

5. Stawanie się dorosłym - karate oferuje jasne oceny rozwoju, których brakuje w innych nowoczesnych zajęciach. Dyscyplina ta ma oczywiste poziomy zaawansowania. System nadawania stopni w szkołach karate przyznaje prawo do noszenia innego pasa za każdy zdany egzamin, czyli za każdy krok w górę drabiny zaawansowania.
„Moje dziecko z utęsknieniem oczekuje na swój następny pas- mówi ojciec jednego z adeptów. Myślę, ze im więcej pasów, tym lepiej. To daje mu stałe poczucie osiągania czegoś”.
Odmiennie niż w przypadku innych dyscyplin sportu, sukces ten może być osiągnięty na drodze indywidualnej pracy. Każde dziecko widzi rezultat swojego wysiłku. Nie jest on podkreślony ani osłabiony grupowym wysiłkiem. Wyższe stopnie są przyznawane w drodze zadawania formalnego egzaminu przeprowadzanego w określonych odstępach czasu.